Prolog

Życie to książka, podzielona na wiele rozdziałów. Każdy jest inny. Jeden jest krótki, długi dłuższy. Co je łączy? To że są ciągiem zdarzeń. A śmierć? Śmierć to tylko następnym tom sagi.

Jest to prolog, do książki, która nazywa się Moje Życie. Nie którzy nazwą to moją historią lub przeszłością. Będą jednak w błędzie. Moja historia dopiero się zaczyna, a przeszłość jest przyszłością, która dopiero nastąpi.
Koło zatacza krąg po kręgu, śmierć tańczy swój makabryczny taniec, a ja śmieję się śmiechem szaleńca, śmiechem sadysty, którym jestem.
Kukułka wybiła godzinę demonów, czas założyć maskę i zacząć show.
Kurtyna do góry, kamera, akcja!
Kto dotrwa do końca będzie nieśmiertelny...

~A

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Koszmary

Noc, goni noc, dzień mija za dniem. A Ty znów nie śpisz. Zapalasz papierosa. Unosi się dym. A ty odtwarzasz tą noc. Ale nie była jedna, nie były dwie. Było ich więcej. Ciągle to samo. Każdy szczegół, najmniejszej zmiany. Lekko się uśmiechasz, dopadła Cię rutyna. Znów to widziałaś. Ten biały korytarz. Tą białą pościel i to białe łóżko. Ściany też są białe. I jego białą twarz. Nie ma na niej uśmiechu, w oczach nie świeci się ten sam blask. Tam już nic nie ma. I znów tam jesteś. Czujesz ten chłód. Przymykasz oczy i jesteś w tłumie. Czerń ramię w ramię z czernią. Ty także, niczym śmierć. Ale jej już nie ma, zabrała go i poszła. Ty tylko zerkniesz po raz ostatni, rzucisz wzrokiem na czarny lakier trumny. Ta jedna łza, którą uronisz, może urośnie tam hiacynt czy narcyz. I odejdziesz, aby wrócić tam kolejnej nocy.
Czytaj więcej